Een verhaal over faalangst

by Stefanie
19 januari 2019

en hoe je er wanhopig en moedeloos van kan worden

Jarenlang heeft faalangst me verlamd, me ervan weerhouden om volop te leven, om te gaan voor mijn dromen en doelen.
Gelukkig ben ik uit die vicieuze cirkel geraakt, stap voor stap.

Eén moment zal me altijd bijblijven. Ik wil het graag met jullie delen. Het is voor mij een blijvende herinnering aan hoe destructief het kan zijn om jezelf niet naar waarde te schatten. Het is ook een typisch voorbeeld van hoe iemand met faalangst denkt en zich gedraagt.

In mijn praktijk maak ik gebruik van onder andere Bach bloesemtherapie.
Voor je mag starten met de opleiding tot erkend Bach consulent moet je je kennis van de remedies bewijzen. De opleiding tot consulent focust immers op het behandelen van en omgaan met cliënten. Om je kennis aan te tonen moet je slagen voor een toelatingsexamen waarvoor je minstens 80% moet scoren.

Op dat moment, intussen al 10 jaar geleden, gebruikte ik de remedies al jaren voor mezelf en had ik alle voorgaande opleidingsdagen gevolgd. Om me extra voor te bereiden op het examen las ik opnieuw alle boeken die er te vinden waren, nam ik mijn aantekeningen uit de eerdere opleidingsdagen door, maakte ik alle oefeningen opnieuw, schreef ik samenvattingen enzovoort. Ik had dus alle redenen om te kunnen zeggen dat ik voldoende voorbereid was om met een gerust hart aan het examen te kunnen beginnen.
Ahum, not me … Stress all over the place!

Toen ik de examenvragen doornam, brak het angstzweet me nog meer uit. Paniek! ‘Dit gaat me nooit lukken! Ik weet hier niets van!’ Een half uur -echt- heb ik zitten draaien op mijn stoel. Het enige wat me ervan weerhield om blanco af te geven en naar buiten te stormen was het feit dat dat zo zou opvallen naar de andere deelnemers toe. En opvallen stond ook niet in mijn woordenboek in die tijd.

‘Oké, 1 vraag, begin met 1 vraag.’ ‘Schrijf iets op, iets.’ En zo begon ik er uiteindelijk aan, mezelf dwingend op zoek te gaan naar de makkelijkste vraag, eentje die ik uiteindelijk toch zag zitten, en dan een tweede, een derde enzovoort. Ik sleepte me erdoor, dwong mezelf om toch bij elke vraag een antwoord te noteren, nog steeds overtuigd van mijn niet kunnen. Teleurgesteld diende ik mijn antwoorden in toen de eindtijd verstreken was. Mislukt. Alweer.

Toen een tijd later de mail met het resultaat van de test in mijn mailbox verscheen was ik klaar voor de slachtbank.
Vertel het me maar, hoe slecht het was. Eigen schuld.
Slik. Echt waar? Is dit wel mijn resultaat? Verwisseld met iemand anders? De cijfers dansten voor mijn ogen: 91,5/100.

Hoe kon het zijn dat mijn versie van de feiten zo ver af stond van het eigenlijke resultaat? Hoe kon het gebeuren dat ik dit op zo’n andere manier beleefd had dan wat de cijfers weergaven? Ik had mezelf verkeerd ingeschat en was zo overtuigd van mijn onbekwaamheid dat ik mezelf bijna de kans ontnomen had om te kunnen starten met de opleiding. Bijna had ik blanco afgegeven. En nee, het was geen kwestie van valse bescheidenheid. Uit schaamte had ik het er met zo goed als niemand over gehad. Het ging dus ook niet om de buitenwereld, het was een gevecht met mezelf.

Ik vertel deze ervaring niet omdat ik er trots op ben, wel omdat ik denk dat het herkenbaar en inspirerend kan zijn. Het was voor mij in ieder geval een belangrijk inzicht én een keerpunt in mijn leven.

De Bach bloesemremedie die me ondersteunde bij deze gemoedstoestand is Lariks (Larch).
Lariks behoort –op het eerste zicht misschien onverwacht- niet tot de groep van remedies in het thema onzekerheid, maar wel tot die van moedeloosheid en wanhoop. Het gaat namelijk niet over twijfel of onzekerheid, wel over het overtuigd zijn van je eigen onbekwaamheid.

Dr Bach omschreef het als volgt: ‘Voor degenen die zichzelf minder goed of bekwaam vinden dan de personen in hun omgeving; die verwachten te falen; die het gevoel hebben dat zij nooit een succes zullen zijn, en daarom ook niets wagen noch zich volledig inzetten om te slagen.’

Als je heel precies denkt te weten waarom je niet tot bepaalde dingen in staat bent dan ga je het ook niet proberen. Op die manier doe je jezelf tekort. Je berooft jezelf van de kans om iets te ervaren, te leren, te groeien. Je persoonlijkheid ontvouwt zich niet maar wordt zelfs eerder armer, wat je uiteindelijk moedeloos en wanhopig maakt.

De remedie Lariks helpt je -in combinatie met inzichten over je patronen- te transformeren naar een potentieel waarbij je durft iets nieuws te beginnen en uitdagingen aan te gaan. En vol te houden, ook bij tegenslagen.